Rodzice i trenerzy mają zazwyczaj wysokie oczekiwania co do swoich trenujących dzieci. Wiąże się to z chęcią dobra, lecz wywiera na nich silną presję. Opiekunowie przelewają czasem też swe niespełnione ambicje na podopiecznych. Rodzice wymagający zbyt dużo od swoich pociech, wywołują efekt odwrotny od pożądanego. Z drugiej strony presja na ćwiczenie sportu przez dzieci jest duża, ponieważ branie udziału w zajęciach sportowych w okresie dorastania, wpływa korzystnie na prawidłowy rozwój. Rodzice i trenerzy powinni zachęcać dziecko do uprawiania sportu, jednak nie przesadzać z wymaganiami stawianymi przed nim. Psychologia sportu to dziedzina, która pomaga dziecku oraz rodzicom na lepszym zrozumieniu istoty trenowania, a także pozwala na poprawę osiągnięć i rozwoju osobistego osób uprawiających sport.

Po pierwsze trzeba dostosować oczekiwania tak, aby dziecko nie czuło się pod presją. W sporcie, w okresie dziecięcym od ciężkiej pracy ważniejsza jest radość i zabawa płynąca z trenowania. Jeśli będzie ona nieodłączna częścią treningów, podopieczny sam będzie chciał coraz ciężej pracować nad rozwojem swoich umiejętności. Siła fizyczna i psychiczna przyjdzie z czasem. Nie warto wymagać tego od początku. Dzieci stale się zmieniają i czasem najmniej zapowiadający się młody sportowiec, może zostać mistrzem. Najważniejsze, aby mody sportowiec przez cały okres czuł się pewne siebie. Osiągnąć to można tylko poprzez stopniowe zwiększanie wymagań. Musi ono iść w parze z motywowaniem i pochwałą. Zbyt wielkie wymagania mogą tylko zaburzyć tą pewność, a w dalszej perspektywie zmniejszyć chęci do dalszych treningów.

Dziecko powinno także widzieć w rodzicu osobę, z której może brać pozytywny przykład. Odnosi się to do każdego aspektu życia, również sprawdza się znakomicie w sporcie. Dzieci naśladują swych rodziców na każdym kroku, widząc w nich idoli. Nie bez powodu szansa na zostanie piłkarzem wzrasta trzykrotnie, kiedy jest nim rodzic dziecka. Nie trzeba być jednak profesjonalnym sportowcem, żeby dawać przykład. Regularne ćwiczenia takie jak bieganie, siłownia czy gra w piłkę pomogą zaszczepić miłość do aktywności fizycznej. Bo aktywni rodzice, to aktywne dzieci.

Dzieci od najmłodszych lat uczą się poprzez zabawę. Jeśli od początku więc rodzice zauważą co sprawia przyjemność ich dziecku warto to rozwijać. W przyszłości może to stać się jego głównym zajęciem. Ważne, żeby to nie było tylko bezproduktywną stratą czasu jak granie na komputerze, czy oglądanie telewizji. Może to być gra na instrumencie, nauka czy właśnie sport. Rodzic powinien zobaczyć co wychodzi dziecku najlepiej, a następnie stworzyć odpowiednie warunki, aby stało się to priorytetem.

Dobrze dobrana ilość czasu spędzana tygodniowo na ćwiczeniach fizycznych, jest szczególnie ważna dla rozwoju i osiągania pozytywnych rezultatów w sporcie. Czas ten powinien być zwiększany wraz z postępami i wiekiem dziecka. Powinien być też zależny od postępów. Nie może zająć więcej czasu niż szkoła, ani jej zastępować. Warto zastanowić się też czy dziecko wiąże swoją przyszłość ze sportem, czy jest to tylko pasja.